Het is Tweede Kerstdag, heel Nederland slaapt behalve deze 17 kinderen, zij worden in alle vroegte gewekt (sorry ouders) voor een kamp om nooit meer te vergeten. Want kerst vier je samen, op de autobahn, met snelle tussenstops en hartige snacks van de Mac. Inzell bracht ons zon, frisse blauwe lucht, ijzige bomen en natuurlijk een van de snelste topbanen van de wereld. Met 27 leden gaan we op kamp.
Vijf trainingen staan op het programma. Er werd hard gewerkt aan de schaatsinzet, valbeweging en de bochten. Met ijsslagen gingen alle kinderen technisch vooruit. Iedereen in eigen groepjes en allemaal geïnstrueerd door Yvonne Driesen van Losser. Een trainster waar er maar 1 van is, onvermoeibaar en met een warm hart voor ieder kind.
De lekkerste pizzeria in de omgeving (pal naast de baan) en een uitje naar de zoutmijn in Berchtesgaden maakten het kamp afwisselend. Kinderen laden de batterij trouwens in een uurtje weer op. Waar ik nog moet beginnen met laden.
Eén mix van oud en jong, Losser en Oldenzaal, jongens (2) en meiden (15) zorgden voor een goede balans in de groep. Heimwee, een val op het ijs, het huis tuin & keuken ongelukje (val van een bed) spierpijn, alles werd door elkaar opgevangen en getroost. Met een strip tabletten voor de kleine en grote pijntjes trotseerden ze alle obstakels. Het was niet enkel een technisch leerzame ervaring. Ook sociaal emotioneel groeit een kind door zichzelf te redden en met de steun van een maatje. Hoe trots kun je zijn, op kamp zo ver van huis, voldaan en met een groot verlangen naar de armen van de ouders weer terug. We reizen naar huis in het besneeuwde landschap. Net voor oud&nieuw, want de jaarwisseling viert iedereen toch liever thuis dan met de club. We hielden nog een peiling voor een weekje erbij. Maar het feest samen vieren blijft beperkt tot 2e kerstdag want van die dagen heb je er toch twee.
Wij kijken terug op een bijzonder mooie week. Trots op iedereen!
Trainingskamp Inzell
